ട്രംപിന് എല്ലാം മതിയായി. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇറാനില് നിന്ന് തലയൂരിയാല് മതിയെന്ന നിലയിലായി. 48 മണിക്കൂറിനുള്ളില് സമാധാനകരാര് പ്രഖ്യാപിച്ച് തടിതപ്പാനുള്ള വഴിയാണ് ട്രംപ് തേടുന്നത്. വീരവാദങ്ങള് മുഴക്കി നിന്ന ട്രംപ് അമേരിക്കയെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കേടിലേക്കാണ്. അമേരിക്കയില് ട്രംപിനെതിരെ വന് ജനരോഷമാണ് ഉയരുന്നത്.
ഇതിനുപുറമെ, സ്വന്തം ഭരണകൂടത്തില് നിന്നും തന്നെ ട്രംപിനെതിരെ എതിര്പ്പുകള് ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ജെ.ഡി. വാന്സിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു വിഭാഗം യുദ്ധം എത്രയും വേഗം അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന നിലപാടിലാണ്. കോടിക്കണക്കിന് ഡോളര് ചെലവഴിച്ച് നടത്തുന്ന ഈ പോരാട്ടം കൊണ്ട് അമേരിക്കയ്ക്ക് എന്താണ് നേട്ടം എന്ന ചോദ്യം ആഗോളതലത്തിലും രാജ്യത്തിനകത്തും ഉയര്ന്നുകഴിഞ്ഞു.
മുഖം രക്ഷിക്കാനായി ശക്തമായ ബോംബാക്രമണം നടത്തി യുദ്ധത്തില് നിന്ന് പിന്മാറാനായിരുന്നു ട്രംപ് പദ്ധതി ഇട്ടത്. എന്നാല് സൗദി അറേബ്യ ഉള്പ്പെടെയുള്ള ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളുടെ കര്ശനമായ മുന്നറിയിപ്പ് ഈ നീക്കത്തെ തടഞ്ഞു. ഇത്തരമൊരു നീക്കം മേഖലയില് സര്വ്വനാശത്തിന് കാരണമാകുമെന്നും, ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളുടെ നിലനില്പ്പിനെത്തന്നെ ബാധിക്കുമെന്നും സൗദി വ്യക്തമാക്കി.
മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രതിസന്ധി അമേരിക്കയുടെ പക്കലുള്ള മിസൈല് ശേഖരം കുറയുന്നതാണ്. വന്തോതില് മിസൈലുകള് ഉപയോഗിച്ചതോടെ പ്രതിരോധ ആയുധങ്ങളുടെ ലഭ്യതക്കുറവ് അമേരിക്കയെ കടുത്ത സമ്മര്ദ്ദത്തിലാക്കി.
ഇസ്രായേല് പ്രധാനമന്ത്രി നെതന്യാഹുവും ട്രംപിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനങ്ങളില് കടുത്ത അസംതൃപ്തിയിലാണ്. ഗാസയില് ഹമാസ് ആയുധം വെച്ചു കീഴടങ്ങാന് സമ്മതിച്ചു എന്ന ട്രംപിന്റെ പ്രഖ്യാപനം നെതന്യാഹുവിനെ ചൊടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹമാസിന്റെ പൂര്ണ്ണമായ ഉന്മൂലനമാണ് ഇസ്രായേല് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കില് ഇറാനും ഒമാനും നിയന്ത്രണവും ചുങ്കവും ഏര്പ്പെടുത്തിയതോടെ ലോക സാമ്പത്തിക രംഗം വലിയ തകര്ച്ചയിലാണ്. എണ്ണ വ്യാപാരത്തെയും ആഗോള സാമ്പത്തിക മേഖലയെയും ബാധിച്ച ഈ യുദ്ധത്തില് അമേരിക്കയ്ക്കും ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങള്ക്കും വന് സാമ്പത്തിക നഷ്ടമാണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്.
ഇറാന്റെ എണ്ണയിലും ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കിലും ആധിപത്യം ലക്ഷ്യമിട്ട് യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയ ട്രംപിന് ഒടുവില് വെറുംകയ്യോടെ മടങ്ങേണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ട്രംപിന് വിനയായത് അഹങ്കാരവും അത്യാര്ത്തിയുമാണെന്ന വിമര്ശനം ഉയര്ന്നു കഴിഞ്ഞു. അമേരിക്കന് ജനതയുടെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് മുന്നില് ഉത്തരം പറയാന് കഴിയാതെ നില്ക്കുകയാണ് വൈറ്റ് ഹൗസ്.
ഈ യുദ്ധം കേവലം രണ്ട് രാജ്യങ്ങള് തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം മാത്രമായിരുന്നില്ല. ഇത് ലോക സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെയും ജനജീവിതത്തെയുമെല്ലാം വളരെ മോശമായി ബാധിച്ചു,
യുദ്ധത്തെ തുടര്ന്ന് ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള കപ്പല് ഗതാഗതം നിലച്ചതോടെ ആഗോള എണ്ണവില കുത്തനെ കൂടി. ഇന്ധനവില വര്ദ്ധനവ് അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും പണപ്പെരുപ്പത്തിന് വഴിവെച്ചു.
രാഷ്ട്രീയസമവാക്യങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങള് പ്രകടമായിത്തുടങ്ങി. പരമ്പരാഗത പങ്കാളികളായ സൗദി അറേബ്യയും മറ്റ് ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളും അമേരിക്കയുടെ നീക്കങ്ങളെ പരസ്യമായി എതിര്ക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധത്തില് വിള്ളലുകള് വീണു. പശ്ചിമേഷ്യയില് ഇറാന്റെ സ്വാധീനം പൂര്ണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാന് അമേരിക്കയ്ക്ക് സാധിച്ചില്ല.
വൈറ്റ് ഹൗസിനുള്ളിലെ ഭിന്നത ട്രംപിന്റെ ഭരണ നേതൃത്വത്തെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തി.ജനങ്ങള്ക്കിടയില് യുദ്ധവിരുദ്ധ വികാരം ശക്തമായത് വരാനിരിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില് തിരിച്ചടിയാകും. അമേരിക്കന് നികുതിദായകരുടെ കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറാണ് ദിവസേന യുദ്ധത്തിനായി ചെലവഴിക്കുന്നത്. ഇത് അമേരിക്കയുടെ സമ്പദ് രംഗത്തെ മോശമായി ബാധിച്ചു തുടങ്ങി.സ്വയം വരുത്തിവെച്ച ഈ പ്രതിസന്ധിയില് നിന്ന് ട്രംപിന് എളുപ്പത്തില് പിന്മാറാന് കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണുള്ളത്.
വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ വെറുതെ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ച് ട്രംപിന് മടങ്ങാനാവില്ല. ഏതു തീരുമാനമെടുത്താലും അത് അമേരിക്കയെയും ട്രംപിനെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കും.
അമേരിക്ക ഏകപക്ഷീയമായി യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ച് പിന്മാറിയാല്, അത് ട്രംപിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു പരാജയമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടും.പശ്ചിമേഷ്യയില് അമേരിക്കയുടെ സ്വാധീനം കുറയുകയും ഇറാന്റെ ശക്തി വര്ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യും.
നയതന്ത്രതലത്തിലുള്ള ഒത്തുതീര്പ്പിനാണ് കൂടുതല് സാധ്യത. സൗദിയുടെയും ഒമാന്റെയും മധ്യസ്ഥതയില് ചര്ച്ചകള് നടക്കാനും, ഉപരോധങ്ങളില് ഇളവ് നല്കി യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാല്, ഇസ്രായേല് ഈ നീക്കത്തെ അംഗീകരിക്കാന് സാധ്യത കുറവാണ്.
അതേസമയം, ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കിലെ പ്രതിസന്ധി നീണ്ടുപോയാല് ലോകം വലിയൊരു സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തും.വികസ്വര രാജ്യങ്ങളെയും വികസിത രാജ്യങ്ങളെയും അത് ഒരുപോലെ ബാധിക്കും.
ചുരുക്കത്തില്, ഇറാന്റെ എണ്ണസമ്പത്തിലും ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കിലെ ആധിപത്യത്തിലും കണ്ണുവെച്ച് യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയ ട്രംപിന് ഒടുവില് കനത്ത തിരിച്ചടിയാണ് നേരിടേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നത്. സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് മുന്നില് ഉത്തരം പറയാന് കഴിയാതെ അമേരിക്കന് നേതൃത്വം നില്ക്കുകയാണ്.നയതന്ത്രപരമായ ദീര്ഘവീക്ഷണമില്ലായ്മയും അമിതമായ ആത്മവിശ്വാസവുമാണ് അമേരിക്കയെ ഈയൊരു അവസ്ഥയില് എത്തിച്ചത്.
