ഡല്ഹി ഇന്ന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് അഭൂതപൂര്വമായ ദൃശ്യങ്ങള്ക്കാണ്. തെരുവുകള് ഇന്ന് യുവാക്കളെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. കോക്കറോച്ച് ജനതാ പാര്ട്ടി അഥവാ സി.ജെ.പി. നടത്തുന്ന സമരം ഇന്ന് ഡല്ഹിയെ നിശ്ചലമാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
ഇതുവരെ സര്ക്കാരും മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളും ഒരുപോലെ പരിഹസിച്ച് തള്ളിയ ഒരു കൂട്ടരായിരുന്നു ഇവര്. എന്നാല് ഇന്ന് കഥ മാറി. ഡല്ഹിയുടെ ഹൃദയഭാഗത്തേക്ക് ഈ സമരം ഇരച്ചുകയറി. ചര്ച്ചകള് പാര്ലമെന്റിലേക്ക് നീണ്ടു. ഭരണ-പ്രതിപക്ഷ ബഹളത്തെ തുടര്ന്ന് സഭ പലതവണയാണ് ഇന്ന് നിര്ത്തിവെക്കേണ്ടി വന്നത്.
കാര്യങ്ങള് അത്ര ശാന്തമായിരുന്നില്ല. ഇന്ന് നടന്ന പാര്ലമെന്റ് മാര്ച്ച് വലിയ സംഘര്ഷത്തിലാണ് കലാശിച്ചത്. സമാധാനപരമായി തുടങ്ങിയ മാര്ച്ചിന് നേരെ പൊലീസ് പലതവണ ലാത്തിച്ചാര്ജ് നടത്തി. ഡല്ഹി യുദ്ധക്കളമായി മാറി. അന്തരീക്ഷമാകെ കണ്ണീര്വാതകത്തിന്റെ പുക പടര്ന്നു.
സാധാരണ ഇത്തരം ലാത്തിച്ചാര്ജ് ഉണ്ടാകുമ്പോള് സമരക്കാര് ചിതറിയോടാറുണ്ട്. എന്നാല് ഇവിടെ അതുണ്ടായില്ല. അവര് തെരുവില് ഉറച്ചുനിന്നു. സമരക്കാര് ദിവസങ്ങളായി തമ്പടിച്ചിരുന്ന സമരപ്പന്തല് പൊലീസ് പൂര്ണ്ണമായും പൊളിച്ചുമാറ്റി.
ഒടുവില് സര്ക്കാരിന് മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്നു. സമരം ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതിരുന്ന കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് ഒടുവില് ഇന്ന് ചര്ച്ചയ്ക്ക് വഴങ്ങി. കേന്ദ്രമന്ത്രി ജെ.പി. നഡ്ഡ സമരക്കാരുമായി ചര്ച്ച നടത്തി.
ഇതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ഡല്ഹിയിലെ രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങളില് തിരക്കിട്ട നീക്കങ്ങളാണ് നടന്നത്. കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷായും വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി ധര്മേന്ദ്ര പ്രധാനും അടച്ചിട്ട മുറിയില് നിര്ണായക ചര്ച്ചകള് നടത്തി. മുതിര്ന്ന മന്ത്രിമാരുടെ അടിയന്തര ഉന്നതതല യോഗവും വിളിച്ചുചേര്ത്തു. ഈ യോഗത്തില് അമിത് ഷാ നേരിട്ടാണ് അധ്യക്ഷത വഹിച്ചത്. വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി ധര്മേന്ദ്ര പ്രധാന്റെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടാണ് ഈ സമരം. വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും ഭാവി വെച്ച് കളിച്ച മന്ത്രി രാജിവെക്കാതെ പിന്നോട്ടില്ലെന്ന നിലപാടിലാണ് സമരക്കാര്.
മലയാളത്തില് ഒരു പഴഞ്ചൊല്ലുണ്ട്. ‘സൂചികൊണ്ടെടുക്കാമായിരുന്നത് തൂമ്പകൊണ്ട് എടുക്കേണ്ടി വന്നു’ എന്ന്. ഈ സമരത്തിന്റെ കാര്യത്തില് കേന്ദ്ര സര്ക്കാരിന് സംഭവിച്ചത് ഇതാണ്. തുടക്കത്തില് വളരെ ലളിതമായി പരിഹരിക്കാമായിരുന്ന ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നു ഇത്. വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും ന്യായമായ ചില ആവശ്യങ്ങള്. അത് കേള്ക്കാന് പോലും സര്ക്കാര് തയ്യാറായില്ല. സര്ക്കാരിന്റെ ഈ നിസംഗതയാണ്, അല്ലെങ്കില് ‘ഞങ്ങള് വിചാരിച്ചതേ നടക്കൂ’ എന്ന ഈ ധാര്ഷ്ട്യമാണ് കാര്യങ്ങള് ഇത്രയും വഷളാക്കിയത്.
വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ അഴിമതിയും പരീക്ഷാ തട്ടിപ്പുകളും കാരണം ലക്ഷക്കണക്കിന് യുവാക്കളുടെ ഭാവിയാണ് ഇരുട്ടിലായത്. അര്ഹതപ്പെട്ട ജോലി ലഭിക്കാതെ, പഠിച്ച പരീക്ഷകള് റദ്ദാക്കപ്പെട്ട് രാജ്യത്തെ യുവാക്കള് തെരുവില് നില്ക്കുമ്പോള്, അതിന് ഉത്തരവാദിയായ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി കസേരയില് തുടരുന്നത് എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാനാകും? ജനങ്ങളുടെ ഈ അമര്ഷമാണ് ഇന്ന് ഡല്ഹിയിലെ തെരുവുകളില് കണ്ടത്.
ഇനി വരും ദിവസങ്ങളില് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നു നോക്കാം. മൂന്ന് പ്രധാന സാധ്യതകളാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.
സാധ്യത ഒന്ന്: സര്ക്കാര് ഇനിയും കടുംപിടുത്തം തുടരും. സമരപ്പന്തല് പൊളിച്ചതുപോലെ കൂടുതല് പോലീസ് സന്നാഹം ഉപയോഗിച്ച് സമരക്കാരെ അടിച്ചമര്ത്താന് നോക്കും. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല് ഈ സമരം ഡല്ഹിയില് മാത്രം ഒതുങ്ങില്ല. രാജ്യം മുഴുവന് പടരും. യുവാക്കള് തെരുവിലിറങ്ങും. അത് രാജ്യത്തെ ക്രമസമാധാന നിലയെ പൂര്ണ്ണമായും ബാധിക്കും. സോനം വാങ്ചുക്കിന്റെ കാര്യത്തില് ഉണ്ടായതുപോലെ സര്ക്കാരിന്റെ പ്രതിച്ഛായ രാജ്യാന്തര തലത്തില് പോലും മോശമാകും.
സാധ്യത രണ്ട്: ജനവികാരം മാനിച്ചു കൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി ധര്മേന്ദ്ര പ്രധാന് രാജി വെക്കും. സമരം ചെയ്യുന്ന സി.ജെ.പി നേതാക്കളുടെ ആവശ്യങ്ങള് ഭാഗികമായെങ്കിലും അംഗീകരിക്കും. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല് അതൊരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിന് തുടക്കമാകും. സാധാരണക്കാരുടെ ശക്തിക്ക് മുന്നില് സര്ക്കാരിന് തലകുനിക്കേണ്ടി വന്നു എന്ന സന്ദേശമായിരിക്കും ഇത് നല്കുക.
സാധ്യത മൂന്ന്: ചര്ച്ചകള് അനന്തമായി നീണ്ടുപോവും. സര്ക്കാര് ഉറപ്പുകള് നല്കുമെങ്കിലും അതൊന്നും പാലിക്കപ്പെടാതിരിക്കും. കര്ഷക സമരത്തിന്റെ സമയത്ത് നമ്മള് ഇത് കണ്ടതാണ്. മാസങ്ങളോളം ഡല്ഹി അതിര്ത്തികള് അടച്ചിടേണ്ടി വന്നു. അത് രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെയും ജനജീവിതത്തെയും സാരമായി ബാധിച്ചു. ഇത്തവണയും അതിനാണ് സാധ്യതയെങ്കില് ഡല്ഹി വരും ദിവസങ്ങളില് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് നീങ്ങും.
ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. ജനാധിപത്യത്തില് ജനങ്ങളാണ് യജമാനന്മാര്. അവര് തെരുവിലിറങ്ങുന്നത് വിനോദത്തിനല്ല, അവരുടെ നിലനില്പ്പിന്റെ പ്രശ്നം വരുമ്പോഴാണ്.
തുടക്കത്തിലേ കേട്ട് തീര്ക്കാമായിരുന്ന ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നത്തെ, സര്ക്കാരിന്റെ നിസംഗത കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഇന്ന് ഡല്ഹിയെ വിറപ്പിക്കുന്ന വന് പ്രക്ഷോഭമാക്കി മാറ്റിയത്. തൂമ്പകൊണ്ട് എടുക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെ എത്തിച്ചത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഈ മനോഭാവം തന്നെയാണ്. ഇനിയെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേള്ക്കാന് സര്ക്കാര് തയ്യാറാകുമോ?
