കേരളത്തിലെ തെരുവുകളില് ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാര് ചോരയൊഴുക്കുന്നു.
ലാത്തിക്കുള്ള അടിയേറ്റ് കൈകാലുകള് ഒടിയുന്നു.
തലപൊട്ടി ചോരയൊഴുകുന്നു.
പക്ഷേ… എന്തിനുവേണ്ടി?
തുടക്കം തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നാണ്.
മുഖ്യ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷണര് ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെതിരെ യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ് ഒരു പ്രകടനം നടത്തുന്നു.
പ്രകടനം യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഹോസ്റ്റലിന് മുന്നിലെത്തി.
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എസ്എഫ്ഐ പ്രവര്ത്തകര് കൂക്കിവിളിക്കുന്നു.
അതിനിടയില് കുപ്പിയേറുണ്ടാകുന്നു.
പിന്നെ കണ്ടത് തെരുവിലെ കയ്യാങ്കളിയാണ്.
പോലീസ് ലാത്തി വീശുന്നു.
ഹോസ്റ്റലിനുള്ളില് കയറി പോലീസ് അടിക്കുന്നു.
ഇത് തിരുവനന്തപുരത്ത് അവസാനിച്ചില്ല.
മന്ത്രി ഒ.ജെ ജനേഷിനെ എസ്എഫ്ഐക്കാര് വഴിതടയുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം യുവമോര്ച്ചയും തെരുവിലിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
കേന്ദ്രമന്ത്രി അമിത് ഷായെ യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ് തടഞ്ഞതിന് പ്രതികാരമായി മുഖ്യമന്ത്രിയെയും മന്ത്രിമാരെയും യുവമോര്ച്ച വഴിതടയുകയാണ്.
സംസ്ഥാനത്തെമ്പാടും തെരുവുകള് യുദ്ധക്കളമാകുകയാണ്.
പക്ഷേ…
ഈ ചോരയൊഴുക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാര് ഒരു കാര്യം ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
ആര്ക്കുവേണ്ടിയാണ് നിങ്ങള് ഈ അടിപിടിയുണ്ടാക്കുന്നത്?
ഇവിടെയാണ് ഈ കഥയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുദ്ധ്യം.
ഏറ്റവും വലിയ തമാശ!
കേരളത്തിന്റെ തെരുവില് യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസുകാരും എസ്എഫ്ഐക്കാരും തല്ലുകൂടിയ അതേ ദിവസങ്ങളില്…
ഡല്ഹിയില് എന്താണ് നടക്കുന്നത്?
അതേ ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെതിരെ ഡല്ഹിയില് പ്രക്ഷോഭം നയിക്കുന്നത് ആരാണ്?
സിപിഎമ്മും കോണ്ഗ്രസും ഒന്നിച്ച്!
അവിടെ സിപിഎം നേതാക്കളും മല്ലികാര്ജുന് ഖാര്ഗെയും രാഹുല് ഗാന്ധിയും കൈകോര്ത്തു പിടിക്കുന്നു.
ഒരേ വേദിയില് ഇരിക്കുന്നു.
ഒന്നിച്ച് സമരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഡല്ഹിയില് അവര് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു.
കേരളത്തില് അവരുടെ അണികള് തല്ലുകൂടി തലപൊട്ടിക്കുന്നു!
എന്തൊരു വിരോധാഭാസമാണിത്?
ഡല്ഹിയിലെത്തിയാല് നേതാക്കള്ക്ക് ഇല്ലാത്ത എന്ത് ശത്രുതയാണ് കേരളത്തിലെ ഈ ചെറുപ്പക്കാര് തമ്മിലുള്ളത്?
ഇതാണോ രാഷ്ട്രീയം?
അതോ ഇത് കേവലം അന്ധമായ രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തമാണോ?
സത്യത്തില് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?
ഇതിന്റെ പിന്നിലെ യഥാര്ത്ഥ മാസ്റ്റര് പ്ലാന് എന്താണ്?
രാഷ്ട്രീയപാര്ട്ടികള്ക്ക് എപ്പോഴും തെരുവില് തീ വേണം.
അണികളുടെ വികാരം കത്തിച്ചു നിര്ത്തണം.
വികസനത്തെക്കുറിച്ചോ, തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചോ, വിലക്കയറ്റത്തെക്കുറിച്ചോ, നേതാക്കളുടെ വഴിവിട്ട നീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ചോ ജനങ്ങള് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കരുത്.
അതിന് ഏറ്റവും എളുപ്പ വഴി എന്താണ്?
തെരുവില് കുറച്ച് ചോരവീഴ്ത്തുക.
ഇവിടെ മുതിര്ന്ന നേതാക്കള് എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?
മൈക്കിന് മുന്നില് വന്ന് വീറോടെ പ്രസംഗിക്കും.
‘ഞങ്ങളുടെ പ്രവര്ത്തകരെ തൊട്ടാല് വെറുതെ വിടില്ല’ എന്ന് ആക്രോശിക്കും.
അത് കേട്ട് രോമാഞ്ചം കൊള്ളുന്ന ചെറുപ്പക്കാര് തെരുവിലേക്ക് ചാടിവീഴും.
അടിയുണ്ടാക്കും.
തലപൊട്ടും.
അറസ്റ്റിലാകും.
പോലീസ് റിമാന്ഡ് ചെയ്യും.
എന്നിട്ടോ?
സമരം കഴിഞ്ഞ് നേതാക്കള് എയര്കണ്ടീഷന് ചെയ്ത കാറില് വീട്ടിലേക്ക് പോകും.
അവരുടെ മക്കള് മികച്ച സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും പഠിക്കും.
വിദേശത്ത് ജോലി നേടും.
സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കും.
പക്ഷേ, തെരുവില് ചോരയൊഴുക്കിയ യുവാക്കളുടെ അവസ്ഥയോ?
ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ…
ഈ കേസും വഴക്കും കൊണ്ട് ആര്ക്കാണ് നഷ്ടം?
ഒരു പ്രകടനത്തില് പങ്കെടുത്തു.
ഒരു പൊതുമുതല് നശിപ്പിച്ചു.
അല്ലെങ്കില് പോലീസുകാരനെ തല്ലി.
അതോടെ തീര്ന്നു ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ഭാവി.
എഫ്.ഐ.ആറില് പേരു വന്നാല് പിന്നെ ജാമ്യം കിട്ടാന് കോടതി കയറിയിറങ്ങണം.
പാസ്പോര്ട്ട് വെരിഫിക്കേഷന് കിട്ടില്ല.
വിദേശത്ത് പോകാന് കഴിയില്ല.
ഒരു സര്ക്കാര് ജോലിയും കിട്ടില്ല.
സ്വകാര്യ കമ്പനികള് പോലും പശ്ചാത്തലം നോക്കി ജോലി നിഷേധിക്കും.
ശിഷ്ടകാലം മുഴുവന് കേസും കൂട്ടവുമായി കോടതി കയറിയിറങ്ങണം.
ശരീരത്തില് ഏറ്റ പരുക്കിന്റെ വേദനയും പേറി ജീവിക്കണം.
ഒരു നേതാവും നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന് വരില്ല.
കേസ് വരുമ്പോള് പാര്ട്ടി വക്കീലിനെ വെച്ചു തരുമായിരിക്കും.
പക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രായവും ഭാവിയും തിരികെ തരാന് ആ പാര്ട്ടിക്കും നേതാവിനും കഴിയുമോ?
അന്ന് നിങ്ങളെ വഴിതടയാന് വിട്ട നേതാക്കള്, നാളെ അധികാരത്തില് വരുമ്പോള് നിങ്ങളെ ഓര്ക്കുകപോലുമില്ല!
നേതാക്കളുടെ വാക്കുകേട്ട് തെരുവില് തമ്മിലടിക്കാന് ഇറങ്ങുന്ന ചെറുപ്പക്കാരേ…
നിങ്ങള് എന്ന് യാഥാര്ത്ഥ്യം തിരിച്ചറിയും?
ഡല്ഹിയില് തോളില് കൈയിട്ടു നടക്കുന്നവര്ക്ക് വേണ്ടി,
കേരളത്തില് നിങ്ങള് എന്തിനാണ് പരസ്പരം തമ്മില്തല്ലുന്നത്?
നിങ്ങളുടെ ചോര വീഴുമ്പോള് ലാഭം കൊയ്യുന്നത് ഈ നേതാക്കളാണ്.
ചാനല് ചര്ച്ചകളില് വന്ന് ന്യായീകരിക്കുന്ന വക്താക്കളാണ്.
അവര്ക്ക് വേണ്ടത് നിങ്ങളുടെ ചോരയും, നിങ്ങളുടെ വോട്ടുമാണ്.
രാഷ്ട്രീയമില്ലാതെ ജീവിക്കണം എന്നല്ല ഇതിനര്ത്ഥം.
രാഷ്ട്രീയം വേണം.
പക്ഷേ അത് ആശയങ്ങള് കൊണ്ടായിരിക്കണം.
ചര്ച്ചകള് കൊണ്ടായിരിക്കണം.
അല്ലാതെ തെരുവില് കല്ലെറിഞ്ഞും തീപ്പന്തമെറിഞ്ഞും ആയിരിക്കരുത്.
നിങ്ങളുടെ കൈയിലെ വടികളും കല്ലുകളും താഴെയിടുക.
ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങള് നേതാക്കളോട് നേരിട്ടു ചോദിക്കുക.
‘ഞങ്ങളുടെ ഭാവി എവിടെ?’
‘ഞങ്ങളുടെ ജോലി എവിടെ?’
ചോര ചിന്താനല്ല, ചോദ്യം ചോദിക്കാനാണ് യുവാക്കള് തെരുവിലിറങ്ങേണ്ടത്.
അന്ന് മാത്രമേ കേരളം രക്ഷപ്പെടൂ.
അന്ന് മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ ഭാവിയും രക്ഷപ്പെടൂ.
ചിന്തിക്കുക… തീരുമാനിക്കുക!


